Utanıyorum
Posted by Zımbılik | Posted in Know Thyself, Çoban Fikir Salatası | Posted on 21:55
Tiksiniyorum. Ülkemin insanlarından, ahlakından tiksiniyorum. İçinde yaşadığım zaman dilimini dehşetle izliyorum. Deliriyorum. Batı'nın ahlakını yeren politikacılar ve milyonlarca şakşakcılarının, 28 tane adamın 13 yaşında kıza tecavüz etmesine ses çıkartmayışını, üstüne adalet kurumunun kız farkındaydı diyerek olayı meşrulaştırmasını duydukça deliriyorum. HES projeleriyle binlerce akarsuyu yeşil kağıt parçaları üretmek için yok ettiklerini,buna engel olmaya kalkışan yöre halklarını teker teker içeri tıktıklarını duydukça deliriyorum. Bir çiftin birbirine sevgisinin göstergesi olan sarılmak ve öpüşmeyi çekemeyip hasetle bakanları, sevgiye dayanamayanları görünce kusmak istiyorum ama üzülüyorum da sevgisiz kaldıkları için. Teröristler tarafından öldürülen askerleri için ağlayan fakat kendi ülkesinin mavi önlüklü teröristleri tarafından dövülen/öldürülen insanları için kılını kıpırdatmayan insanları gördükçe deliriyorum. Bir etnik grubun bir kısmına olan hıncını hepsine mal edip katliam çığırtkanlığı yapanları gördükçe dehşete düşüyorum(ki ecdadı katliam yapmadı düşüncesini ölesiye savunan bir milletin aynı damarının ermenilere, çerkezlere, alevilere ve daha nicesine tutmadığını nasıl söyleyebilirsiniz bana). Tüm Türkiye tutuklu milletvekillerini konuşurken gündemi Aziz Yıldırım'ın tutuklanması ile değiştiren, ötv zammı ile ortalık çalkalanırken bir anda ortaya şehit haberlerini düşüren, en ufak bir eleştiriyi kaldıramayıp gözdağı veren, onlarca askerini kaybetmiş bir milletin gözü yaşlıyken fırsatınu bulup Deniz Feneri skandalının başrolündeki kişilerin malvarlıklarındaki ihtiyadi tedbir kararını kaldıran, dayak yemiş bir kadına "kadın mıdır? kız mıdır?" diyecek kadar aşağılık diktatöre sahip insanları baş olarak kendisine seçtiğini görünce tiksintimi katlanıyor. Ve en son yaşanan Van'daki doğal afete "Beter olsunlar!" diyebilecek kadar cüretkarca vahşi, akıldan ve insanlığı bırak hayvanlıktan yoksun olanları gördükçe yaşamak istemiyorum. Ve en çok neden tiksiniyorum biliyior musun insanoğlu? Uyumandan ve düşünme yetini kaybetmiş olmandan tiksiniyorum.
Merak ediyorum, insanoğlu evrimi süresince, ya da ilk farkındalığını kazandığında, içlerinde diğerlerinin türdaşlarından utanmasını sağlayacak davranışlar sergileyenler var mıydı? Merak ediyorum, şu anki tiksintim insanoğlunun varlığı süresince hep var mıydı, yoksa yaşadığımız dönemin suçu mu bu duyguyu had safhaya çıkması? Kaçacak yer arıyorum ama ya ulaşamayacağım bir noktadalar, ya da belki de yoklar. Yaşıyoruz diyoruz. Yaşamıyoruz. Ölmüyoruz da. Çürüyoruz. Yaşayan çürükleriz biz. Doğal değiliz.


Comments (0)
Yorum Gönder